جراحی کشیدن (لیفت) پوست شکم برای شل شدگی پوست بعد از کاهش وزن

جراحی کشیدن (لیفت) پوست شکم

کم کردن 50 یا بیش از 100 پوند وزن، موفقیتی است که می‌توان به آن مغرور بود. اما مشکل این جاست که شما بدنی متناسب و لاغر را در ذهن تصور کرده بودید و قطعاً پوستی شل و آویزان مدنظر شما نبوده است. مطمئناً به دلیل اینکه سلامتی شما به راه‌های مختلف بهبود یافته است، بر روی ابرها به سر می‌برید. اما زمانی که گام‌هایی را برای از دست دادن این مقدار وزن برمی‌دارید، آن چیزی که انتظار دارید، تماماً اتفاق نخواهد افتاد. روبرو شدن با پوست آویزانی که از کاهش وزن شدید به جا مانده است، پرسش‌های جدید بسیاری را ایجاد می‌کند. آیا راهی برای سفت کردن یا حذف تمامی این پوست آویزان وجود دارد؟ مؤثرترین گزینه‌های درمانی چه چیزهایی هستند؟ آیا می‌توانم بدون جراحی این مشکل را حل کنم؟

چه چیزی باعث ایجاد پوست آویزان پس از کاهش وزن می‌شود؟


عوامل ایجاد پوست آویزان

پوست یک ارگان وفق‌پذیر است. برای کسانی که دارای اضافه وزن هستند، پوست برای تطبیق با ذخایر چربی، کش می‌آید. اجرای یک برنامه‌ی ورزشی به عنوان بخشی از روند کاهش وزن، می‌تواند به تناسب بدن کمک کند، اما تمرین تناسب و استحکام بدن، دارای محدودیت‌هایی می‌باشد. اگر دارای 10، 15 یا حتی 20 پوند اضافه وزن باشید، تمرین ورزشی و استقامت، دارای مزایای خود می‌باشد. در این صورت، به جای ماندن پوستی که به شدت آویزان است، احتمالاً مشکلی ایجاد نخواهد کرد. با این حال، از دست دادن 50 پوند یا بیشتر، معمولاً شما را با پوست بیشتری به جا خواهد گذاشت که در ازای آن معامله کرده اید. این موضوع بخصوص برای افرادی صحیح است که کاهش وزن بسیار شدید یا بالای 100 پوند را بعد از جراحی چاقی، مانند بای‌پس معده و حلقه‌گذاری معده یا از رژیم غذایی و ورزش تجربه می‌کنند. با این درجه از کاهش وزن، چربی ناپدید می‌شود اما پوست اضافی و لایه‌های آویزان، به مشکل جدیدی تبدیل می‌گردند.

92% از بیمارانی که جراحی چاقی را انجام داده اند، در نهایت با پوست شل و آویزان، بخصوص در ناحیه‌ی شکم، بالای بازوها و باسن مواجه می‌شوند. دست کم 30% از این بیماران به دنبال عمل‌های جراحی پلاستیک برای کمک به مقابله با این مشکل جدید می‌باشند. کاهش وزن شدید باعث وارد شدن آسیب‌های جبران‌ناپذیر به کلاژن و الاستین در پوست می‌شود. زمانی که بیماران مقدار قابل توجهی وزن از دست می‌دهند، پوست متأسفانه، به صورت ناگهانی به شکل لاغر خود برنمی‌گردد. به شکلی گریزناپذیر، پوست قابلیت خود برای انقباض را از دست می‌دهد و مهم نیست که شما چقدر ورزش می‌کنید، ورزش کردن این مشکل را برطرف نمی‌کند. مسئله این است که آسیب ساختاری بسیار زیادی به فیبرهای کلاژن و الاستین وارد شده است.

پوست و بافت‌های همبند زیرین با بالا رفتن سن هم قابلیت کشسانی خود را از دست می‌دهند. بنابراین، هر چه سن شما بیشتر باشد، احتمال اینکه کاهش وزن شدید باعث ایجاد شلی پوست در درجات مختلف شود، بیشتر خواهد بود. و حتی اگر جراحی چاقی را انجام نداده باشید، فاکتورهایی مانند طول مدت چاق بودن، ژنتیک، بودن در معرض آفتاب و سیگار کشیدن می‌توانند ریسک روبرو شدن با شلی پوست پس از کاهش وزن را بالا ببرند.

روش‌های غیر جراحی برای سفت کردن پوست اضافی شکم چه چیزهایی هستند؟


سفت کردن پوست اضافی شکم

برای کسی که در حدود 50 پوند کم کرده است، SculpSure و ThermiRF می‌توانند برای بهبود شلی پوست، مناسب باشند. هر دو اینها درمان‌هایی غیر تهاجمی و ثابت شده هستند. با این حال، فرایندهای غیر تهاجمی مانند لیزر و سفت کردن پوست با اولتراساند می‌توانند برای سفت کردن خفیف پوست سودمند باشند اما اینها روش‌ها معمولاً برای درجات زیاد شلی پوست پس از کاهش وزن شدید، مؤثر نیستند. برای کاهش وزن بیش از 100 پوند، و اگر پوست به شدت کش آمده باشد، برداشتن پوست با جراحی ممکن است لازم باشد. ابدومینوپلاستی، رایج‌ترین شکل این جراحی است. برای پوست به شدت شل در تمام بدن، افراد معمولاً فرایندهای جراحی متعددی را انجام می‌دهند که به عنوان کانتورینگ بدن از آنها یاد می‌شود.

درمان‌های لیزری

برای سفت کردن پوست شل در آنها که 50 پوند یا کمتر کاهش وزن داشته اند، یکی از مؤثرترین راه‌های درمانی SculpSure می‌باشد. این روش از لیزر برای گرما دادن به سلول‌های چربی استفاده کرده و آنها را می‎شکند. به این شکل بدن می‌تواند این سلول‌ها را از طریق فرایندهای طبیعی خارج کردن ضایعات بدن، دفع کند. SculpSure یک روش بدون درد و غیر تهاجمی است که می‌تواند برای تناسب بخشیدن به قسمت‌های مختلف بدن – پهلوها، شکم، قسمت‌های بالایی بازوها، ران‌ها و زانوها به کار رود. این درمان دارای این مزیت اضافی است که بدن را به تولید الاستین و کلاژن تشویق می‌کند؛ هر دوی اینها به جوانسازی پوست و انتقال هرچه سریع‌تر آن به شکل دلخواه کمک می‌کنند.

رادیوفرکانسی

اگر پوست به شدت شل شده باشد، ThermiRF استفاده می‌شود که یک وسیله‌ی رادیوفرکانسی برای سفت کردن پوست به شدت شل می‌باشد. این درمان، فرکانس‌هایی را به لایه‌ی درونی پوست تزریق می‌کند تا باعث تحریک مؤثر فرایند سفت شدن پوست گردد. این روش معمولاً در گردن، غبغب، شکم، ران‌ها و بازوها استفاده می‌شود. این روش برای افرادی که 50 پوند یا کمتر کاهش وزن داشته اند، مناسب‌ترین گزینه است.

اولتراسوند

فرایندهای اولتراسوند با تمرکز میکرو مانند Ultherapy ، می‌توانند برای سفت کردن پوست صورت و گردن مؤثر باشند، در حالی که اولتراسوند شدیدتر برای کاهش چربی از شکم و قسمت‌های کمر استفاده می‌شود. با این حال، اولتراسوند برای افرادی که دارای سطوح پایین‌تر شلی پوست هستند، در مقایسه با کسانی که پوست به شدت شل و آویزانی دارند، مناسب‌تر است.

روش‌های جراحی برای سفت کردن پوست اضافی شکم چه چیزهایی هستند؟

روش های جراحی برای سفت کردن پوست اضافی شکم

برای افرادی که به هدف کاهش وزن چشم‌گیر و مهم 50 تا بیش از 100 پوند رسیده اند، فرایندهای جراحی مانند کانتورینگ بدن، تنها راه رفع پوست شل اضافی می‌باشند. جراحی کانتورینگ بدن شامل تعدادی از فرایندهای جراحی پلاستیک است که به هدف اصلاح مشکلاتی می‌باشند که پس از کاهش وزن شدید پیش می‌آیند. فرایندهایی که برای حل این تغییرات انجام می‌شوند شامل بالا بردن شکم، لیفت پایین تنه، لیفت ران، لیفت کمر، لیفت سینه‌ها و گاهی اوقات همراه با امپلنت‌ها، لیفت بازو و لیفت صورت و گردن می‌باشند.

  • ابدومینوپلاستی پوست شکم را برطرف می‌کند.
  • جراحی لیفت پایین تنه (لیپکتومی شکم) پوست ران‌ها، پهلوها، باسن و شکم را برطرف می‌کند.
  • جراحی لیفت ران (تای‌پلاستی) پوست را از قسمت داخلی و خارجی ران برطرف می‌کند.
  • جراحی لیفت سینه (مستوپکسی) پوست اضافی را برطرف کرده و سینه‌ها را بالا کشیده و فرم‌دهی مجدد می‌کند.
  • جراحی لیفت بازو (براکیوپلاستی) پوست اضافی شبیه به بال‌های خفاش را از قسمت‌های بلایی بازو برطرف می‌کند.
  • لیفت صورت (ریتیدکتومی) و جراحی لیفت گردن پوست اضافی غبغب، فک و پوست افتاده‌ی صورت و گردن را برطرف می‌کند.

ابدومینوپلاستی، رایج‌ترین نوع جراحی کانتورینگ بدن است که انجام می‌گیرد. با این حال، بسیاری از افراد، انجام جراحی‌های پی در پی را برای حل مشکل قسمت‌های مختلف بدن، انتخاب می‌کنند.

مزایای برداشت پوست چه چیزهایی هستند؟


مزایای برداشت پوست

سه دلیل عمده وجود دارد که افراد انتخاب می‌کنند که پوست اضافی خود را بردارند- فیزیکی، روانی و زیبایی. دلیل عمده‌ی انتخاب این روش، به دلیل زیبایی است که غالباً از دغدغه‌های تصویر بدن برمی‌آید. افراد می‌توانند دستاوردهای عظیمی را در کاهش مقادیر زیاد وزن حاصل کنند. اما در انتهای هر روز، هنوز هم باید خود را در آینه ببینند. بار احساسی مقابله با ظاهری فیزیکی که افراد در داشتن آن احساس راحتی ندارند، غالباً همان چیزی است که افراد را به سمت عمل جراحی می‌کشاند.

بیمارانی که وزن زیادی را از دست داده اند، تمایل دارند که تفاوت را مشاهده کنند. کاهش وزن، پیشرفت‌هایی را نه تنها در بدن آنها بلکه در رژیم غذایی و سبک زندگی آنها، منعکس کرده و تمامی کار دشواری را که برای از دست دادن وزن انجام داده اند، معتبر می‌سازد. بعد از آن، بار فیزیکی است که افراد با آن مواجه می‌شوند. نه تنها، پوست شل و آویزان به شکل ناخوشایندی به وجود می‌آید، بلکه این پوست ناراحت کننده هم می‌تواند باشد. لایه‌های پوست ممکن است به هم ساییده شده و به عنوان منبع تعریق عمل کنند که باعث ایجاد حساسیت و خارش می‌شود. و، گرچه به عنوان یک موضوع حساس که معمولاً ناگفته باقی می‌ماند، مشکلات رابطه‌ی جنسی است، که هم به صورت فیزیکی و هم احساسی، دلایل رایج تمایل افراد به برداشتن پوست شل و آویزان می‌باشد.

آیا عمل‌های جراحی باعث ایجاد اسکارهای قابل توجه می‌شوند؟


دغدغه‌ی دیگری که ممکن است به ذهن افراد برسد، اسکارهایی است که پس از عمل‌های جراحی بر جای می‌مانند. بهرحال، تحقیقات نشان می‌دهند که به طور کلی بیماران احساس می‌کنند که کیفیت زندگی آنها و بهبودهای ایجاد شده در تصویر بدنشان، بر اسکارهای به جا مانده می‌چربد. اسکارها معمولاً به روشی استراتژیک ایجاد می‌شوند تا در حد ممکن پنهان باقی بمانند. یک اسکار ابدومینوپلاستی آنقدر پایین زده می‌شود تا در میان چین‌هایی بیفتد که مرز میان شکم و واحدهای زیبایی ران را تعیین می‌کنند. این کار اجازه می‌دهد تا اسکار کمتر به چشم بیاید. جراحی کانتورینگ بدن تنها باید زمانی در نظر گرفته شود که بیمار به وزن نهایی خود رسیده و چند ماه در این وزن ثابت شده باشد. برای کسانی که جراحی چاقی را انجام داده اند، این زمان ممکن است در حدود 12 تا 18 ماه باشد.

اصلاح عدم تقارن صورت،گونه‌ها،فک وپیشانی باتزریق ژل و چربی درعضلات

اصلاح عدم تقارن صورت

اهمیت وجود تقارن در صورت و تاثیر آن بر جذابیت صورت امری شناخته شده است. تقارن بیشتر دو نیمه صورت سبب ایجاد جذابیت بیشتر فرد بدون در نظر گرفتن مرد یا زن بودن او می‌شود. با وجود تمام عواملی که در قضاوت در مورد زیبایی یک فرد دخالت دارند، تقارن صورت اغلب به عنوان مهمترین ملاک در نظر گرفته می‌شود هرچند که اغلب افراد کمی عدم تقارن در صورت خود دارند. در حالیکه مقداری عدم تقارن قابل قبول است و ممکن است مطلوب باشد، عدم تقارن زیاد صورت می‌تواند سبب ایجاد استرس زیاد در بیمارشود و در بیشتر موارد منبع اصلی وجود عدم  اعتماد به نفس است. هیچ کمیت دقیقی برای اندازه گیری دقیق تقارن قابل قبول و غیر قابل قبول نیست بجز میزان نارضایتی که این موضوع برای بیمار ایجاد می‌کند. بدون توجه به اینکه، این مسئله در نظر دیگران به چه شکلی جلوه می‌کند، درک خود فرد از عدم تقارن صورتش، عامل بسیار مهمی  در تعیین این که آیا برای این موضوع جراحی باید انجام شود یا نه، می‌باشد.

تقارن و عدم تقارن چیست؟


تقارن و عدم تقارن صورت

تقارن عبارت است از تساوی یا تشابه قسمت‌های اطراف یک مرکز یا یک محور مرکزی در دو قطب یا دو طرف بدن. کلمه تقارن به وجود تعادل در اسکلت بندی یا ساختار بدن باز می‌گردد. از سوی دیگر عدم تقارن می‌تواند به صورت عدم وجود تعادل یا عدم تساوی تعریف شود.

پدیده عدم تقارن صورت می‌تواند به صورت وجود تفاوت در سایز یا نسبت دو طرف صورت، تعریف شود. فراوانی تقارن صورت به صورت 5%، 36% و 74% در قسمت‌های بالایی، میانی و پایینی مثلث صورت وجود دارد. مقدار کمی عدم تقارن در صورت می‌تواند حتی در افرادی که اغلب طبیعی به نظر می‌رسند مشاهده شود. در اغلب موارد ناحیه سمت چپ صورت بزرگتر از سمت راست است.

اگر چه در برخی مقالات برعکس آن نیز پیشنهاد شده است. انواع مختلفی از توزیع نامتقارنی در بخشهای مختلف صورت وجود دارد.

طبقه بندی نامتقارنی صورت


برمبنای ساختار تشکیل دهنده صورت، عدم تقارن به چهار گروه بزرگ اسکلتی، دندانی، ماهیچه‌ای و عملکردی تقسیم‌بندی می‌شود.

اسکلتی

نامتقارنی اسکلتی، یک یا دو استخوان ناحیه صورت را در بر می‌گیرد. برمبنای وضعیت فک، نامتقارنی اسکلتی خود به دو گروه طبقه بندی می‌شود.

دندانی

عدم تقارن دندانی، با ناهماهنگی دندان‌ها در طول قوس دندانی همراه است. نتیجه چنین بی‌نظمی در دندان‌ها بروز ریزش زودرس دندانهای شیری، از دست دادن مادر زادی دندان‌ها، جلو آمدگی بیش از حد دندانها و اندازه نامتقارن دندان است.

ماهیچه‌ای

چنین عدم تقارنی ممکن است در اثر وجود یک ساختار غیر عادی ماهیچه یا فعالیت غیرطبیعی یک طرف صورت بوجود آید. غالبا این مشکل، با بزرگ شدن بیش از حد حجم یک طرف صورت و ایجاد ظاهر نامتقارن در صورت، همراه است.

عدم تقارن عملکردی

نامتقارنی عملکردی در نتیجه انحراف فک در پاسخ به عارضه اکلوزان پرماتوریتی روی می‌دهد. چنین مواردی عبارتند از ضعف قوس دندانی یا عارضه کراس بایت در یک طرف. غالبا بی‌نظمی دندان منجر به تغییر در فک پایین در زمان بسته شدن از موقعیت مرکزی به اکلوژن مرکزی شود.

ارزیابی صورت نامتقارن


ارزیابی صورت نامتقارن

مشکلات عدم تقارن به ندرت فقط یک ناحیه از صورت را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در بیشتر موارد در واقع تمام بخش‌های صورت از پایین پیشانی تا چانه دچار نامتقارنی هستند. برخی عدم تقارن‌ها در واقع نیازمند بررسی دقیق برای بررسی گستردگی‌شان هستند. برخی مشکلات عدم تقارن عمومی عبارتند از بافتهایی مانند تقسیمات چانه و خط فک، کوتاه شدگی عمودی صورت، جابجایی گونه، جابجایی چشم‌ها، افتادگی ابرو، برآمدگی استخوان پیشانی یا جابجایی بخش‌های بینی.

اصلاح عدم تقارن و متقارن سازی صورت


اصلاح عدم تقارن و متقارن سازی صورت

چه کسی برای عمل جراحی اصلاح عدم تقارن صورت داوطلب مناسبی است؟

  • افرادی که خط مرکزی تقسیم لب بالایی و لب پایینی آنها مستقیم نیست.
  • افرادی که خط تقسیم از مرکز بینی تا وسط لبهایشان مستقیم نیست.
  • افرادی که گونه‌ها و خط فکشان در سمت راست و چپ متفاوت است.

انواع روش‌های عمل جراحی اصلاح عدم تقارن صورت


عمل جراحی اصلاح عدم تقارن صورت

جراحی صورت نامتقارن (FAS) می‌تواند مشتمل باشد بر ایجاد تغییر در جمجمه، پیشانی، ابرو، استخوان پیشانی، شقیقه‌ها، چشمها، پلکها، بینی، گونه‌ها، لبها، چانه، خط فک و گردن. مجموعه جراحی‌های معتبری که برای اصلاح عدم تقارن صورت وجود دارند عبارتند از:

  • تقویت پیشانی و ابرو
  • تقویت یا کاهش خط شقیقه
  • بالا بردن ابرو
  • بازسازی دیواره‌های حدقه
  • تقویت دیواره‌ها و کف حدقه
  • انجام کانتوپلاستی یا کانتوپکسی روی پلک
  • تقویت یا کوچک کردن گونه‌ها
  • رینوپلاستی
  • لیپکتومی باکال یا لیپوساکشن برآمدگی پریورال
  • تزریق چربی
  • کشیدگی لب و اطراف دهان
  • بانی جنوپلاستی
  • ایمپلنت چانه
  • کاهش یا باریک کردن فک یا خط فک
  • تقویت خط فک با ایمپلنت
  • لیپوساکشن گردن
  • کشیدن صورت یا گردن
  • اوتوپلاستی

پرکننده‌های پوستی و تزریق مواد ضد چروک برای رفع نامتقارنی صورت


پرکننده‌های پوستی جهت رفع نامتقارنی صورت

اساسا همه انسان‌ها عدم تقارن صورت دارند. این نامتقارنی امری طبیعی است. اگر این نامتقارنی خیلی چشمگیر باشد می‌توانید با استفاده از مواد پرکننده پوستی و آزاد کردن ماهیچه‌ها با تزریق مواد ضد چروک، تقارن بیشتر در صورت خود بدست آورید. پرکننده‌های پوستی حجم صورت شما را زیاد می‌کنند و برای تزریق در گونه‌ها، لب‌ها، چانه و خط فک بسیار مناسبند. در بسیاری موارد بیماران روی سمت مشخصی از صورت می‌خوابند. این امر سبب می‌شود که این سمت از صورت افراد کمی تخت‌تر شود. بسته به چگونگی عدم تقارن این سمت از صورت، ممکن است نسبت به آن سمت از صورت که پرتر است، به مقدار 2 تا 3 برابر بیشتر به مواد پرکننده نیاز داشته باشد. مقدار مواد پرکننده مورد نیاز برای اصلاح عدم تقارن قابل پیش‌بینی نیست و ممکن است بطور 100% اصلاح نشود اما پزشک می‌تواند بهترین وضعیت را برای  تقارن صورت، ایجاد کند.

در برخی بیماران ماهیچه‌های یک طرف صورت در مقایسه با طرف دیگر، سفت‌تر هستند. این می‌تواند بنا به دلایل طبیعی یا در اثر بیماری مانند فلج بلز باشد. در این وضعیت ماهیچه‌های یک طرف صورت ضعیف می‌شوند. یک پزشک با تجربه از تزریق مواد ضد چروک در سمت دیگر صورت برای ایجاد تقارن بیشتر، استفاده می‌کند.

جراحی عدم تقارن صورت

بررسی و ارزیابی کل صورت از پایین کاسه سر تا خط فک با استفاده از تصویر برداری و تصویربرداری کامپیوتری یکی از مراحل ضروری در تشخیص و درمان تقارن صورت است. در بعضی موارد سی تی اسکن سه بعدی می‌تواند به بهتر شدن نتایج حاصل از آزمایشات فیزیکی یا تصویر برداری کمک کند. این ارزیابی‌ها برای تعیین اینکه دقیقا چه عمل یا عملهایی سودمند است و کدامیک برای بهبود تقارن صورت بهتر است، ضروری است. فهرستی از مشکلاتی که در ایجاد عدم تقارن مشارکت دارند تهیه و به ترتیب اولویت مرتب می‌شود و به بیمار ارائه می‌گردد. سپس اعمال جراحی که برای رفع این مشکلات مناسب است، فهرست می‌شود. سپس بیمار جراحی‌هایی را که به او بهترین احساس بهبودی را می‌دهد انتخاب می‌کند. در برخی موارد تمام اعمال جراحی که انتخاب شده است ممکن است در یک مرحله انجام شود و در برخی موارد دیگر بیمار ممکن است این جراحی‌ها را بصورت مرحله‌ای انجام دهد.

اعمال جراحی که برای عدم تقارن انجام می‌شود

تمام اعمال جراحی FAS با استفاده از بیهوشی عمومی انجام می‌شود و برخی بیماران با توجه به اینکه چند جراحی روی آن‌ها انجام شده لازم است شب را در محلی که عمل جراحی در آن انجام شده باقی بمانند. هر جراحی FAS روش منحصر به خودش را دارد و ممکن است بر روی استخوان یا ایمپلنت انجام شود. برخی  اعمال جراحی دیگر ممکن است بصورت تکنیک‌های جراحی سنتی زیبایی مانند  برداشتن بافت‌های نرم یا برداشتن چربی انجام شوند. در این جراحی‌ها بجای استفاده از موادی که نیاز به خارج شدن بعد از بهبودی دارند، از مواد استفاده می‌شود که به مرور جذب بدن می‌شوند. روز بعد از جراحی‌هایی که در قسمت کاسه سر و پیشانی انجام می‌شود، تخیله مایعات اضافی صورت  می‌گیرد. رینوپلاستیک‌ها باند پیچی می‌شوند. در اغلب موارد برای انجام عمل‌های جراحی که در قسمت گونه، چانه و خط فک، شکافی از داخل دهان ایجاد شده و بلافاصله بعد از عمل از کمپرس برای جلوگیری از ورم استفاده می‌شود.

مراقبت‌های بعد از انجام جراحی رفع عدم تقارن صورت

اصلاح عدم تقارن صورت ممکن از با انجام یک عمل جراحی (به ندرت) یا چند عمل جراحی صورت همراه باشد که این امری رایج است. این جراحیها به ایجاد مقدار زیادی کبودی و ورم در صورت منجر می‌شود و بسیار از بیماران از این مسئله اطلاع دارند. در ابتدای شروع بازیابی بعد از عمل ورم زیادی وجود دارد که به مرور زمان از بین می‌رود و صورت طبیعی‌تر به نظر می‌رسد. ممکن بین دو تا سه هفته طول بکشد تا فرد احساس راحتی کند و بدون باقی ماندن آثار قابل توجه جراحی بهبود یابد. خطر و عوارض جانبی عمل اصلاح عدم تقارن صورت در هر جراحی متفاوت است و بیشتر آنها در این وب سایت بر اساس نوع جراحی فهرست شده‌اند. بزرگترین مسئله کلی که باید مورد توجه قرار گیرد این است که اصلاح عدم تقارن صورت تقریبا مقداری از عدم تقارن را کاهش می‌دهد و ایجاد تقارن کامل معمولا امکان پذیر نیست. در برخی بیماران ممکن است بیش از یک عمل برای بدست آوردن بهترین نتیجه انجام شود.

تمریناتی برای ایجاد تقارن صورت


تقارن صورت یا وجود تعادل در ظاهر صورت شما اغلب تحت تاثیر رضایت و تعادل عاطفی خود فرد قرار داد.  وقتی یک طرف صورت شما کوچکتر از طرف دیگر به نظر می‌رسد، ممکن است متوجه شوید که ماهیچه‌های سمت کوچکتر ضعیفتر از طرف دیگر هستند. شما می‌توانید این مشکل را با اجرای ورزشهای مناسب جهت تقویت ماهیچه‌های صورت برطرف کنید. ضعف ماهیچه‌های یک سمت صورت ممکن است علامت وجود مشکلات پزشکی دیگری باشد، بنابراین اگر از عدم تعادل صورت خود ناراضی هستید می‌توانید با پزشک خود در این خصوص مشورت کنید.

کشیدن صورت

از ماهیچه‌هایی که در زیر لب بالایی قرار دارند استفاده کنید و آن‌ها را روی لب پایینی بکشید و تا زمانیکه می‌توانید این کار را ادامه دهید. وقتی صورتتان را تا حد ممکن به حالت کشید درآوردید تا آنجاکه می‌توانید لبخند بزنید. پیشنهاد می‌شود این تمرین با 18 بار تکرار کنید و توجه داشته باشید که این تمرین علاوه بر ایجاد تعادل در صورت به جوان شدن پوست صورت کمک می‌کند.

قبل و بعد از میکرودرم: آیا می‌توان از کرم آرایشی و ماسک استفاده کرد

میکرودرم

میكرودرم ابریژن یا پاور‌پیل یكی از انواع جراحی‌های زیبایی صورت است كه لایه خارجی یا بیشتر لایه‌های سطحی پوست با استفاده از وسیله ساینده ظریف به آرامی برداشته می‌شود، این روش تنها یك بار انجام نمی‌شود بلكه معمولاً به فواصلی بسته به ساخت پوست جدیدی كه نرم‌تر است تكرار می‌شود. هدف این روش درمانی، بیشتر جوان به نظر رسیدن پوست می‌باشد. میكرودرم برای درمان شرایط زیر به كار می‌رود:

  • چین‌و‌چروك و خطوط ریز
  • پوست نامناسب
  • اسكار‌های خفیف آكنه
  • آسیب‌های ناشی از تابش افتاب كه منجر به ایجاد هایپرپیگمنتیشن یا لكه‌های ایجاد شده به دنبال افزایش سن می‌شود.
  • چاله‌های بزرگ پوست
  • نشانه‌های كشش پوست یا استریاها

چگونه برای انجام میكرودرم آماده شویم؟


میكرودرم یك روش زیبایی است كه نقص‌ها را بر طرف می‌كند و باعث می‌شود پوستتان جوان‌تر و سالم‌تر به نظر برسد . یك وسیله مكانیكی به آرامی لایه خارجی پوست را برمی‌دارد و اجازه می‌دهد كه پوست جدید و سالم‌تری در این محل تشكیل شود. این روش به طور معمول به صورت سرپایی در مطب جراح زیبایی یا متخصص پوست انجام می‌شود ، اگرچه بعضی از سالن‌ها نیز آن را انجام می‌دهند. این درمان حدوداً نیم ساعت طول می‌كشد و در واقع زمان ریكاوری ندارد. برای این كه مطمئن شوید نهایت استفاده از این روش را می‌برید، باید فرد انجام دهنده‌ی مناسبی را انتخاب كنید و درباره‌ی سوابق سلامتی خود با او مشورت كنید و به دقت در هفته‌ای كه می‌خواهید میكرودرم انجام دهید برای آن آماده شوید.

راجع به روش بدانید و شخص انجام دهنده را انتخاب كنید


شخص انجام دهنده میکرودرم

اكثر لایه‌های خارجی اپیدرم بدون عروق خونی هستند به این معنی است كه حین انجام این روش درمانی حداقل خونریزی اتفاق می‌افتد .شش جلسه درمان به طور معمول در ١٢ هفته‌ی اول با فاصله‌ی ٢ هفته برای ایجاد حداكثر اثربخشی توصیه می‌شود. تكرار این روش درمانی هر ٤ الی ٨ هفته باعث می‌شود كه سلول‌ها از نواحی زیرین و عمقی اپیدرم به نواحی سطحی حركت كنند و پوست سالم و تازه بماند.

پس از اتمام میكرودرم، پوست ممكن است قرمز به نظر برسد و كمی احساس ناراحتی به مدت كوتاهی حس شود. پس از انجام این روش استفاده از كرم ضد افتاب ضروری است، یا فرد باید از قرار‌گیری در معرض نور خورشید به مدت چند روز خودداری كند. كبودی و یا خونریزی‌های میكروسكوپی نادر است و معمولاً بر اثر فشار زیاد به مدت طولانی ایجاد می‌شود. تشكیل اسكار به شدت نادر است، و عفونت عملاً ناشناخته است مگر آن كه بیمار دارای هرپس فعال، زرد زخم و یا زخم‌های زگیل مانند باشد. زخم‌های Rosacea معمولاً پس از انجام میكرودرم فعال می‌شوند.

بدانید كه در طی درمان چه انتظاراتی باید داشته باشید

در طول درمان میکرودرم

این روش با استفاده از ژل یا فوم تمییز‌كننده توسط پزشك برای پاك كردن آرایش، یا چربی‌های طبیعی از روی پوست آغاز می‌شود. وسیله‌ای برای برداشتن سطحی‌ترین لایه پوست بر روی صورتتان استفاده می‌شود به طور مثال از طریق سایش لایه سطحی پوست را از بین می‌برند. این روند ٣٠ الی ٤٠ دقیقه برای صورت و حدود ٢٠ دقیقه برای گردن طول می كشد. بعد از آن رطوبت‌رسانی به پوست انجام می‌شود. دو نوع ابزار وجود دارد:

وسیله‌ای كه استفاده از آن رایج‌تر است سری دارد كه  كریستال‌های كوچك و زبر آلومینیوم اكساید را آزاد می‌کند؛ این كریستال‌ها قبل از آن كه همراه با سلول‌های مرده پوست توسط دستگاه مكیده شوند باعث لایه برداری پوست می‌شوند. در واقع شبیه به یك ساندبلاستر كوچك عمل می‌كند.

  • نوع دیگر، اپلیكاتوری دارد كه با استفاده از نوك ظریف الماسی قبل از آن كه سلول‌های مرده وكیوم و برداشته شوند؛ پوست را می‌تراشد.

در صورتی كه این روش برای شما مناسب است، تصمیم بگیرید

میكرودرم ابریژن نسبتاً غیرتهاجمی است و اثبات شده است كه باعث جوان‌تر شدن پوست و نرم‌تر شدن آن می‌شود. می‌توان از این روش برای درمان رطوبت‌رسانی به پوست، رنگ و یا بافت نامناسب پوست، لكه‌های ایجاد شده بر اثر سن، آكنه ، پوست آسیب دیده توسط آفتاب، و چین‌و‌چروك‌ها استفاده كرد ؛ هرچند كه اثر محدودی در از بین بردن آكنه‌های جدی یا هیپرپیگمنتاسیون (تكه‌های تیره پوست) دارد. انجام دادن میكرودرم ابریژن ممكن است برای شما مناسب نباشد در صورتی كه دارای موارد زیر باشید:

  • رزاشیای فعال
  • مویرگ‌های شكننده و یا ضایعات عروقی (به صورت لكه‌های قرمز بر روی پوست نمایان می‌شوند)
  • آكنه فعال
  • زگیل
  • اگزما
  • درماتیت
  • زخم‌های باز
  • پسوریازیس (تكه‌هایی از پوست زبر و ضخیم)
  • لوپوس
  • دیابت كنترل نشده

از هزینه‌ها آگاه شوید

چندین جلسه – معمولاً بین ٥ الی ١٦- نیاز است تا به نتیجه‌ی دلخواه برسید. بسیاری از پزشكان طرح‌های مالی ارائه می‌دهند تا درمان برای بیمارانشان مقرون به صرفه‌تر شود.

تصمیم بگیرید كه كجا می‌خواهید این كار را انجام دهید

میكرودرم ابریژن توسط جراحان پلاستیك و درماتولوژیست‌ها و همچنین در سالن‌های زیبایی انجام می‌شود. زیبایی شناسان در سالن‌های زیبایی ممكن است بتوانند میكرودرم را به خوبی انجام دهند اما این افراد غیر رسمی هستند، بنابراین شما می‌تواند با انتخاب كردن یك پزشك از خطرات انجام این روش بكاهید. پزشكان می‌توانند پوست شما را معاینه كنند تا مطمئن شوند كه انجام میكرودرم برای شما بی‌خطر است. برای انتخاب كردن یك پزشك با دوستان خود مشورت كنید. بهترین راه پیدا كردن یك كلینیك خوب، رجوع كردن به پیشنهادات است. از پزشك خود بخواهید كه توصیه لازم را به شما بكند. بررسی‌های آنلاین را بخوانید اما مراقب باشید زیرا كه ممكن است توسط كارمندان كلینیك نوشته شده باشند.

مشورت كردن را لحاظ كنید

شما باید قبل از برنامه‌ریزی برای انجام این عمل ، مشورت كنید تا مطمئن شوید كه با امكانات موجود راحت هستید، انجام میكرودرم برای شما ایمن است، و هر سؤالی كه ممكن است برایتان پیش بیاید از پزشك خود بپرسید ، از جمله:

  • آیا شما دارای تصدیق بورد درماتولوژی هستید؟
  • چند جلسه درمان لازم است؟
  • عوارض جانبی احتمالی آن چیست؟
  • آیا انجام این عمل برای من بی‌خطر است؟
  • آیا تعدادی عكس قبل و بعد دارید؟
  • هزینه چقدر می‌شود؟ آیا طرح پرداختی دارید؟

آماده شدن برای جلسه انجام میكرودرم


آماده شدن برای جلسه انجام میكرودرم

در صورتی كه در ٦ ماه اخیر برای از بین بردن آكنه ترتینوئین مصرف كرده‌اید با پزشكتان در میان بگذارید

ترتینوئین ( Atralin, Refissa, Tretin-X ) برای درمان آكنه شدید استفاده می‌شود. استفاده از آن باعث افزایش ریسك به جا ماندن اسكار بعد از درمان میكرودرم می‌شود. لازم است كه قبل از انجام میكرودرم، حداقل ٦ ماه پس از آخرین مصرف صبر كنید.

استفاده از محلول‌های موضعی كه پزشكتان به عنوان قسمتی از درمان میكرودرم توصیه می‌كند

بعضی از پزشكان، از بیمار خود می‌خواهند كه از نوع خاصی از محصولات محافظت‌كننده پوست قبل از انجام میكرودرم استفاده كنند تا مطمئن شوند كه سطح درم در بهترین موقعیت حین درمان قرار دارد. این محلول‌ها اغلب در مطب پزشك كه میكرودرم انجام می‌شود در دسترس است. اگر نبود، مطمئن شوید كه نسخه خود را در اسرع وقت تهیه می‌كنید تا به موقع از محلول‌ها استفاده كنید.

از انجام درمان‌های صورت در هفته‌ی قبل از مراجعه خودداری كنید

به دلیل آن كه میكرودرم از طریق لایه‌برداری پوست عمل می‌كند، هر درمانی كه باعث حساس تر شدن پوستتان می‌شود می‌تواند باعث ایجاد ناراحتی یا سایر عوارض شود. پزشك خود را از هر درمانی  كه اخیراً انجام داده‌اید مطلع سازید. درمان‌هایی كه باید از آن خودداری كنید شامل:

  • درمان‌های زیبایی صورت
  • استفاده از موم
  • كندن مو
  • الكترولیز
  • درمان‌های لیزری
  • تزریق كلاژن یا بوتاكس
  • چربی‌های شیمیایی

از نور آفتاب دوری كنید

آفتاب می‌تواند باعث آسیب رساندن به پوست شما شود و آن را حساس‌تر كند، بنابراین شما باید از قرار گرفتن در معرض نور آفتاب تا حد امكان خودداری كنید، خصوصاً در هفته‌ی قبل از درمانتان. حتی زمانی كه نمی‌خواهید میكرودرم انجام دهید، باید همیشه هنگامی كه بیشتر از چند دقیقه بیرون می‌روید حتی در روزهای ابری از كرم ضد آفتاب استفاده كنید.

عادت سیگار كشیدن را در جهت آماده شدن برای انجام میكرودرم ترك كنید

شما می‌خواهید كه قبل از شروع درمان، پوستتان تا جایی كه ممكن است سالم باشد، و سیگار كشیدن مانع از جریان خون در پوست می‌شود. شما باید حداقل درهفته‌ی قبل از درمانتان از سیگار كشیدن خودداری كنید و برای نتیجه‌ی بهتر وطولانی مدت‌تر و پوست سالم (بدون در نظر گرفتن كاهش احتمال سرطان) شما باید در كل سیگار را ترك كنید.

حداقل یك هفته قبل از انجام عمل، از مصرف NSAIDها خودداری كنید.

خودداری از مصرف از مصرف NSAIDها قبل از میکرودرم

مصرف داروهای بدون نسخه را قطع كنید. ابتدا با پزشك خود مشورت كنید. این داروهای ضد التهاب ریسك خونریزی و یا راش‌های صورت را به عنوان نتیجه‌ی  درمان، بیشتر می‌كنند. NSAID ها ( ضد التهاب‌های غیر‌استروئیدی ) شامل:

  • آسپیرین
  • ایبوپروفن ( Motrin, Advil)
  • ناپروكسن ( Aleve)
  • Celecoxib ( Celebrex)
  • دیكلوفناك ( Cambia , Cataflam,Voltaren-XR, Zipsor, Zorvolex)
  • مفنامیك اسید( Ponstel)
  • ایندومتاسین ( ایندوسین)
  • اگزاپروزین ( Daypro)
  • و این موارد: آکلوفناک، اتودولاک، اتریکوکسیب، فینوپروفن، فلوریدپروفن، کتروپروفن، کتووراک، مکلوفنامات، ملوکسیکام، نابومیتون، پریروزیکسام، سولیندک و تولستین.

از سه روز قبل از جلسه درمان خود مصرف كرم‌های لایه‌بردار و درمان موضعی آكنه را قطع كنید

اكثر درمان‌های موضعی از اسیدها برای از بین بردن لایه خارجی پوست استفاده می‌كنند. آن‌ها ممكن است باعث حساس تر شدن پوست شما شوند كه منجر به ایجاد حس ناراحتی بالقوه‌ای می‌شود. پزشك خود را از محصولاتی كه استفاده می‌كنید قبل از انجام میكرودرم، مطلع كنید. از موارد زیر استفاده نكنید :

  • محصولات آلفا هیدروكسی اسید شامل گلیكولیك یا لاكتیك اسید
  • محصولات سالیسیلیك اسید
  • رتینوئید‌ها (Retin A, Renova, Differin, Tazorac)
  • بنزوئیل پراكسید

در صورتی كه سابقه‌ی زخم‌های تبخالی و ویروسی داشته‌اید پزشك خود را در جریان قرار دهید

اطلاع به پزشک از سابقه‌ی زخم‌های تبخالی و ویروسی قبل از میکرودرم

گاهی اوقات میكرودرم می‌تواند منجر به عود این زخم‌ها شود. برای جلوگیری از این اتفاق پزشك شما می‌تواند قبل از شروع درمان داروهای ضد‌ویروسی تجویز كند.

قبل از جلسه‌ی درمان پوست خود را تمیز كنید

به جای استفاده از صابون ، از  syndet bar  (پاك‌كننده‌ای كه از مواد سنتتیك استفاده می‌كند) یا پاك كننده‌های فاقد چربی برای شستن صورت و گردن استفاده كنید. این پاك كننده‌ها در جهت حفظ رطوبت پوست صورت بهتر از صابون عمل می‌كنند. به دنبال پاك كننده‌هایی باشید كه حاوی گلیسیرین، استیل الكل، استریل الكل، سدیم لوریل، یا سولفات باشند.

در صورت بروز هر رویدادی دوباره قرار ملاقات خود را تنظیم كنید

در صورت بروز آكنه ناگهانی، جوش یا هر نوع راش دیگر بر روی صورت در روز قبل از درمان، قرار ملاقات خود را دوباره تنظیم كنید. برای جلوگیری كردن از هرگونه عارضه احتمالی، شما می‌خواهید كه پوستتان طی درمان در حد ممكن سالم باشد.

پس از انجام میكرودرم چه كارهایی باید انجام دهید


ابتدا مهم است به خاطر داشته باشید كه هر روند بازسازی پوست تا حدودی تهاجمی می‌باشد (حتی اسكراب‌های معمولی كه در خانه استفاده می‌كنید) و پوست شما نیاز به زمان دارد تا ترمیم شود. تنها لایه سطحی پوست برداشته می‌شود و پوست می‌تواند به راحتی آن را جبران كند. بروز قرمزی پس از هر لایه برداری طبیعی است (قرمزی باید در عرض چند ساعت برطرف شود) و همچنین بروز خارش و حساسیت خفیف به نور خورشید (كه می‌تواند تا دو روز ادامه یابد) نیز طبیعی می‌باشد. اساساً، لازم است كه ٤ مورد زیر را انجام دهید تا از بروز عوارض جلوگیری شود و روند بهبود پوستتان سریع‌تر شود:

  • صورت خود را بلافاصله بعد از درمان با حوله مرطوب و یا تونر آب رسان پاك كنید تا باقی مانده‌ی میكروكریستال‌ها و سلول‌های مرده پوست از روی آن برداشته شوند.
  • هنگامی كه پوست كاملا خشك شد، از یك مرطوب كننده غنی استفاده كنید. به مدت ٤ الی ٦ روز پس از میكرودرم از مرطوب كننده استفاده كنید تا از لایه‌برداری بیش از حد جلوگیری شود.
  • فراموش نكنید كه قبل از بیرون رفتن از كرم ضد آفتاب استفاده كنید (حتی در روزهای ابری) زیرا میكرودرم باعث افزایش حساسیت پوست در برابر نور آفتاب می‌شود.
  • از قرار گرفتن در معرض نور خورشید به مدت ٧ روز پس از میكرودرم خودداری كنید تا مانع از آسیب دیدن پوست توسط تابش UV شوید (كه باعث كاهش سرعت بهبودی می‌شود).
  • قرمزی و خارش پوست عمدتاً پس از انجام میكرودرم در سالن‌های زیبایی ایجاد می‌شوند در حالی كه كیت‌های جوان سازی پوست در خانه ملایم‌تر عمل می‌كنند. شما همچنین می‌توانید از مرطوب كننده و ضد آفتاب هایی با SPF بالا حتی پس از میكرودرم خانگی استفاده كنید زیرا به پوست كمك می‌كند تا سریع‌تر بهبود یابد.

آرایش كردن پس از میكرودرم


 مناقشات بی پایانی درباره‌ی آرایش كردن پس از میكرودرم وجود دارد. بعضی از پزشكان می‌گویند كه می‌توانید آرایش ملایم انجام دهید تا قرمزی پوست را بپوشانید در حالی كه سایرین می‌گویند از مصرف هر گونه كرم پودر و مایع (یا هر راه دیگری برای پوشاندن پوست) تا ٢ الی ٣ روز پس از میكرودرم خودداری كنید.

برای اطمینان می‌توانید پس از میكرودرم تنها از آرایش چشم و رژ لب استفاده كنید (كه مجاز می‌باشند). این كار بهترین توافق است (در هر حال هر گونه قرمزی ایجاد شده بر روی پوست پس از چند ساعت برطرف می‌شود).

لایه برداری برای پوست حساس: پوستی صاف و روشن بدون سوختگی

لایه برداری پوست های حساس

اگر پوست حساسی دارید، حتی فکر کردن به اصطلاحاتی مثل لایه‌برداری شیمیایی، روش‌های خشنی را برایتان تداعی می‌کند. اما در حقیقت، وقتی از محصولات مختلف استفاده می‌کنید تا با آزمون و خطا یکی را تایید کنید، احتمالا پوستتان واکنش آلرژیک نشان داده و نقاط قرمز آزاردهنده‌ای در سطح پوستتان به جا می‌ماند. قبل از پی بردن به این موضوع، احتمالا رژیم خود را به هرچیزی که با کلمات ملایم و بدون بو و چنین عناوینی توصیف می‌شود محدود می‌کنید و چند وقتی را به این منوال سپری می‌کنید.

آیا روش‌های درمانی جوان‌سازی بی‌خطر هستند؟ آیا پوست به لایه‌برداری واکنش منفی نشان می‌دهند؟ لایه‌برداری تا چه حد زیاده‌روی است؟ در استفاده از اصطلاح حساس اغلب افراط می‌شود، به عبارتی مفهوم آن بدرستی درک نشده است و روش‌های درمانی جوان‌سازی، بخصوص لایه‌برداری، اگر به درستی انجام شوند، خیلی بی‌خطر و یکی از بهترین درمان‌های بی‌ضرر برای پوست حساس هستند. شناخت کامل نوع پوست و تشخیص تفاوت بین پوست حساس و پوستی که فقط به موادی خاص واکنش نشان می‌دهد، اولین گام برای اطمینان از موفقیت در درمان‌های جوان‌سازی است. برای متخصص پوست دانستن اینکه چه فرمول یا روش درمانی‌ با این نوع پوست بهتر نتیجه می‌دهد و اینکه در صورت بروز عوارض چه کاری انجام دهد، خیلی مهم است.

انواع پوست حساس


انواع پوست حساس

پوست یک مکانیزم واکنشی است که به عوامل داخلی و خارجی مثل محیط، غذا، دارو و لوازم آرایشی واکنش نشان می‌دهد. بعضی افراد به این عناصر حساس‌تر یا واکنش‌پذیرتر هستند. طبق تجربه چندین سال کار من در زمینه پوست، و به عنوان فردی که به بعضی از مواد حساسیت دارم، در نتیجه مطالعات علمی حساس‌ترین پوست‌ها به مواد نامرغوب یا حاوی رنگ، مواد نگهدارنده، و عطری واکنش نشان می‌دهند. اغلب با برطرف کردن این سه عامل تحریک‌کننده، پوست آرام می‌شود. پوست‌های واقعا حساس به راحتی قرمز می‌شوند و دانه می‌ریزند. درحالیکه همه پوست‌ها تحت تاثیر عوامل خارجی مثل آلودگی، دود سیگار، نور خورشید یا باد قرار می‌گیرند، پوست‌های حساس خیلی بیشتر تحریک می‌شوند. این نوع پوست نسبت به پوست‌های دیگر نازک‌تر است و مویرگ‌ها در سطح پوست مشخص و حتی متورم‌اند. بنابراین، روش درمان این نوع پوست کمی متفاوت است، گرچه در اکثر موارد، درمان‌های جوان‌سازی و لایه‌برداری برای حفاظت از پوست ایده‌آل هستند. زیرا لایه‌برداری باعث تحریک سلول‌ پایه‌ای و ایجاد سلول‌های تازه و سالم می‌شود. وقتی سلول‌های تازه در سطح پوست تشکیل می‌شوند، استحکام پوست بیشتر می‌شود، درنتیجه کمتر آسیب می‌بیند یا تحریک می‌شود. بازسازی پوست منجر به ضخیم شدن آن هم می‌شود، درنتیجه حالت شکنندگی پوست کمتر می‌شود.

لایه‌برداری پوست: بهترین گزینه را برای خود انتخاب کنید


پرسش‌ها و نگرانی‌های زیادی راجع به نحوه انجام لایه‌برداری‌های شیمیایی و درمان‌های ترمیمی روی پوست‌های حساس وجود دارند.

لایه‌برداری مکانیکی

لایه‌برداری مکانیکی

لایه‌برداری مکانیکی معمولا به میکرودرم‌ابریژن اطلاق می‌شود که یک لایه‌برداری سبک به حساب می‌آید. میکرودرم‌ابریژن روشی است که در آن با ذرات ریز پوست را به اصطلاح “سنباده” می‌زنند یا “پولیش” می‌کنند و کم‌کم بافت اپیدرم را از بین می‌برند. سلول‌های سطح پوست دگرگون شده و پوست بطور واضحی شاداب‌تر می‌شود. در این روش لایه شاخی پوست تا اندازه‌ای یا کاملا با خراش قابل تحمل، از بین می‌رود و برای درمان پوست آسیب‌دیده از نور خورشید، اسکارهای آکنه، لک‌های تیره و حتی چین‌وچروک‌ها و خطوط ریز استفاده می‌شود. این روش درمانی بدون درد است، بدون نیاز به بیهوشی، و معمولا در حدود 30 دقیقه انجام می‌شود. توصیه شده که برای حفظ نتیجه، جلسات درمانی به طور ماهانه انجام شوند. امروزه اکثر وسایل میکرودرم‌ابریژن یک ابزار استوانه‌ای با سطح الماس یا خراشنده دارند که برای خراشیدن پوست استفاده می‌شود. در حال حاضر روش‌های مختلفی برای میکرودرم‌ابریژن وجود دارند :

  • میکرودرم‌ابریژن کریستال
  • میکرودرم‌ابریژن الماس
  • میکرودرم‌ابریژن خانگی

لایه‌برداری شیمیایی

لایه‌برداری شیمیایی

لایه‌برداری شیمیایی تکنیکی است که در آن یک محلول شیمیایی خاص روی پوست می‌گذارند، که باعث نوعی سوختگی و لایه‌برداری می‌شود. تفاوت عمده بین انواع لایه‌برداری‌های شیمیایی در نوع محلول و غلظت آن‌ها ست.

  • لایه‌بردارهای آلفا هیدروکسی اسید (AHAs)
  • لایه‌بردارهای بتا هیدروکسی اسید (BHA)
  • لایه‌بردار رتینیک اسید
  • لایه‌بردارهای تریکلرواستیک اسید (TCA)
  • لایه‌بردار فنول

لایه‌برداری‌های AHA  و BHA لایه‌بردارهای شیمیایی سطحی هستند که در کلینیک جراح پلاستیک یا متخصص پوست انجام می‌شوند. این روش‌های لایه‌برداری معمولا آزردگی خیلی کمی دارند و برای همه رنگ‌های پوست مناسب هستند. دوره نقاهت خیلی کوتاه است و نتیجه معمولا بعد از یک هفته مشاهده می‌شود. نقطه ضعف اصلی این روش این است که برای از بین بردن اسکارها مناسب نیست و برای رسیدن به نتیجه مورد نظر باید هر چند هفته یکبار تکرار شود. TCA یک روش لایه‌بردار متوسط است که در مطب پزشک هم انجام می‌شود، اما تاحدی دردناک‌تر است. معمولا نوعی آرام‌بخش در این روش استفاده می‌شود و حسی شبیه احساس سوزش دارد (اولین درجه سوختگی). در این روش خطر احتمال آسیب محلول به سلول‌های مسئول رنگدانه‌های پوست وجود دارد، که باعث تغییر چشمگیر رنگدانه پوست می‌شود. بنابراین این روش برای افراد با پوست تیره توصیه نمی‌شود. دوره نقاهت بین 2هفته تا یک ماه طول می‌کشد، و نتیجه بعد از یک سال مشاهده می‌شود. فنول یک لایه‌برداری شیمیایی عمقی و روش خیلی دردناکی است (باعث سوختگی درجه 2 می‌شود) بنابراین اکثر متخصصین این روش را با بیهوشی کلی یا آرام‌بخش قوی انجام می‌دهند. بعد از عمل بیمار 2 تا 3 روز بستری می‌شود. استفاده از غلظت بالای فنول می‌تواند روی ضربان قلب تاثیر بگذارد، بنابراین قبل از انجام عمل، عملکرد قلب و کلیه‌ها باید بررسی شوند. دوره نقاهت این روش خیلی طولانی است و حدود یک ماه و نیم طول می‌کشد. توصیه شده که بعد از عمل تا 6 ماه از قرار گرفتن در نور خورشید اجتناب کنید. نتیجه کار چشمگیر است و معمولا تا 5 سال ادامه دارد. لایه‌برداری شیمیایی عمقی کمی رنگ پوست را تغییر می‌دهد بنابراین فقط برای افراد با پوست روشن توصیه می‌شود.

لایه‌برداری با لیزر

لایه‌برداری با لیزر

لایه‌برداری با لیزر ایجاد لایه جدید پوست به وسیله لیزر است. در این روش لایه‌برداری، برداشتن بالاترین لایه پوست با استفاده از فوکس لیزر کم‌انرژی انجام می‌شود. اکثر لایه‌برداری‌های با لیزر بوسیله لیزر CO2 ، لیزر اربیم یاگ و لیزر فرکشنال انجام می‌شوند. این نوع لیزر عمدتا در جهت صاف‌تر کردن، سفت‌تر و همرنگ‌تر کردن پوست استفاده می‌شود. این روش درمانی برای اسکارهای پوستی، ضایعات عروقی، منافذ خیلی باز، لک‌های تیره و … مناسب است. این روش برای افرادی که پوست روشن دارند، سیگار نمی‌کشند، و عفونت پوستی فعال (مثل آکنه) ندارند خیلی مناسب‌تر است. بعد از درمان به 7 تا 10 روز استراحت نیاز است. به علاوه شخص باید انتظار مقداری تورم، ناراحتی و احتمالا زخم شدن پوست را داشته باشد. دوره نقاهت ممکن‌است تا 2 ماه ادامه داشته باشد، و حتی تا مدتی، بیشتر از 2 ماه، نباید در معرض آفتاب قرار گرفت. عوارض آن شامل قرمزی طولانی مدت پوست، نازک‌شدن یا احساس سوزش پوست، خارش، و حساسیت زیاد به نور خورشید می‌شود. از عوارض طولانی مدت آن تغییر در رنگ پوست و باقی ماندن جای زخم روی پوست است. هزینه این روش بطور کلی خیلی بیشتر است اما معمولا به اندازه محل، عمق عمل و تعداد جلسات درمانی مورد نیاز بستگی دارد. اگر بالا رفتن سن، آکنه یا قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض آفتاب باعث ایجاد لک، اسکار، چین‌وچروک و خطوط ریز روی پوست صورتتان شده، لایه‌برداری با لیزر برای جوان‌تر و سالم‌تر شدن پوستتان می‌تواند کمک‌کننده باشد. در روش لایه‌برداری پوست با لیزر، پوست، لایه لایه با ظرافت برداشته می‌شواد. سلول‌های پوستی جدید که طی دوره بهبودی شکل می‌گیرند، ظاهری سفت‌تر و جوان‌تر به سطح پوست می‌دهند. این روش می‌تواند به تنهایی یا با دیگر جراحی‌های زیبایی روی صورت انجام شود.

آماده‌سازی برای لایه‌برداری با لیزر

آماده‌سازی برای لایه‌برداری با لیزر

برای اطمینان از اینکه شما گزینه خوبی برای این روش هستید، با یک جراح پلاستیک یا متخصص پوست مشورت کنید. اگر تبخال یا تاول اطراف دهانتان زده‌اید با پزشک در میان بگذارید. لایه‌برداری با لیزر می‌تواند موجب بروز آن در افرادی که مستعد هستند شود. اگر تصمیم به انجام لایه‌برداری پوست با لیزر دارید، پزشک مصرف هرگونه دارو یا مکمل – مثل آسپرین، ایبوپروفن، یا ویتامین ای – که می‌توانند باعث لخته شدن خون شوند را 10 روز قبل از عمل منع می‌کند. اگر سیگار می‌کشید، دو هفته قبل و بعد از عمل آن را کنار بگذارید. سیگار دوره نقاهت را طولانی‌تر می‌کند. پزشک قبل از عمل برای پیشگیری از عفونت باکتریایی داروری آنتی‌بیوتیک، همینطور اگر مستعد تبخال باشید، داروی ضدویروس تجویز می‌کند.

آنچه حین عمل و بعد از آن انتظار می‌رود

لایه‌برداری با لیزر بوسیله یک جراح پلاستیک یا متخصص پوست انجام می‌شود. این عمل بصورت سرپایی انجام می‌شود، به این معنا که بیمار بعد از عمل نیاز به بستری شدن ندارد. پزشک احتمالا چین‌وچروک‌های اطراف چشم‌ها، دهان و پیشانی را یا بطور مجزا انجام می‌دهد یا صورت را کلا لایه‌برداری می‌کند. برای قسمت‌های کوچک، پزشک آن قست را با دارو بی‌حس می‌کند یا به شما آرام‌بخش می‌دهد. اگر می‌خواهید کل صورت را لایه‌برداری کنید نیاز به بیهوشی کلی دارید. لایه‌برداری قسمت‌هایی از صورت حدود 30 تا 45 دقیقه زمان می‌برد. لایه‌برداری کامل صورت تا 2 ساعت طول می‌کشد. بعد از عمل، پزشک محل را بانداژ می‌کند. بعد از 24 ساعت، باید هرروز 4 تا 5 بار محل را تمیز کنید سپس برای جلوگیری از زخم شدن محل، روی آن پمادی مثل ژل پترولیوم بزنید. تورم در ناحیه لیزر شده طبیعی است. پزشک برای کنترل ورم اطراف چشم استروئید تجویز می‌کند. خوابیدن روی یک بالش اضافی هم به کاهش ورم کمک می‌کند. 12 تا 72 ساعت بعد از عمل احساس خارش و سوزش می‌کنید. پنج تا هفت روز بعد از لایه‌برداری، پوستتان خشک و پوسته می‌شود. دوره نقاهت، بسته به علت لایه‌برداری پوست، 10 تا 21 روز به طول می‌انجامد. وقتی که پوست بهبود پیدا می‌کند، می‌توانید برای کم‌کردن قروزی صورت از آرایش بدون چربی استفاده کنید، که معمولا طی 2 تا 3 ماه ازبین می‌رود. بعد از عمل احتمالا احساس می‌کنید پوستتان نازک‌تر هم شده است. خیلی مهم است که از ضدآفتاب با “طیف گسترده” استفاده کنید، تا در این مدت از پوست در مقابل پرتوهای فرابنفش B و A محافظت کند. به هنگام انتخاب ضدآفتاب، به دنبال ضدآفتاب مخصوص پوست صورت با فرمولاسیون زینک‌اکسید 7% (یا بالاتر) و فاکتور محافظتی 30 به بالا باشید. زمان قرار گرفتن در معرض آفتاب را محدود کنید، به خصوص بین ساعات 10 صبح تا 2 بعدازظهر، و پوشش محافظ در مقابل نور خورشید مثل تی‌شرت آستین‌بلند، شلوار و کلاه لبه‌دار داشته باشید. مهم است که لایه جدید پوست را مرطوب نگه دارید. اگر از رتین-آ یا گلیکولیک‌اسید استفاده می‌کنید، باید 6 هفته بعد یا زمانیکه دکتر توصیه می‌کند مصرف آن را آغاز کنید.

فواید و مضرات لایه‌برداری با لیزر

فواید و مضرات لایه‌برداری با لیزر

گرچه لایه‌برداری پوست منجر به ایجاد پوستی بی‌نقص نمی‌شود، ولی می‌تواند ظاهر پوست را بهتر کند. خطرات احتمالی این روش شامل موارد زیر می‌شود:

  • سوختگی یا آسیب‌های دیگر ناشی از گرمای لیزر
  • اسکار (جای زخم)
  • تغییر رنگدانه پوست، بصورت تیره‌تر یا روشن‌تر شدن قسمت‌هایی از پوست
  • فعال کردن تبخال
  • عفونت باکتریایی

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”